Æfingar fyrir jólahátíðina hófust á fullu hér um borð í dag. Það er að segja menn byrjuðu að teygja á vömdinni. Blessaður kokkurinn er búinn að búa til strangt prógram og það hófst í dag með lambalæri, gæsabringum, gæsalærum, hreindýra- og gæsapate og ís. Menn tóku vel á.

Meira að segja GAtli er farinn að sjá að það sem Sonja hefur verið að segja um holl matarræði er tómt bull, þetta er miklu beta svona :)

En menn verða að hreyfa sig líka og hér að neðan má sjá 1/2 stýrimannsvaktarinnar í tækjum


Alli á pressunni. Hjalli vélstjóri fylgist með.


Júlli og Rúnar kassa afurðir

Allt fínt af okkur strákunum í því góða veðri sem er á Torginu þessa daga. Menn kvarta ekki ef það er blíða í des.

En það eru alltaf einhver vandamál. Nýju strákarnir eru strax búnir að fá matarást á Bjössa kokki og hafa báðir verið gripnir við að taka bakkelsi með sér inn í klefa á frívaktina. Við höfum ákveðið að leyfa það þar sem þeir eru báðir frekar horaðir og veiklulegir.

Menn hafa aðeins verið að ræða kosninar til stjórnlagarþings en þar sem við getum ekki kosið um helgina (augljóslega) stakk Keli bátur upp á því að við myndum eingöngu spila lög með Stjórninni alla helgina (hann er þekktur fyrir versta tónlistasmekk á Íslandsmiðum). Þessu var hafnað með 17 atkvæðum gegn 1.


Rúnar alveg á blístri eftir að hafa klárað 4 diskinn.


Keli bátur að reyna að minnka söknuðinn eftir Ómari með því að sýna
Gunna gamlar myndir af Omma sínum.

Þá er nú komið að þeim tíma ársins að menn fara að hugsa um jólin og nóg gera menn af því hér um borð, skemmtilegast er nú að vera saman á sjó á aðventunni  því fátt er jafn yndislegt og að vera með félögunum og föndra fallegan krans og kveikja á kertum. Því er nú ekki að skipta þetta árið því það er hlutskipti Jollagengis að vera á sjó í nóvember og þá er engin kransagerð. En við látum það ekki á okkur fá, heldur tökum höndum saman og erum búnir að skreyta allt hátt og lágt með því skrauti sem til var um borð og einnig hafa fúsar hendur föndrað músastiga og fleira smálegt til að koma okkur í réttu stemminguna.

Stundum erum við smástund að átta okkur hvar við viljum hafa dótið en þetta reddast.

Um ganga skipsins hljóma falleg jólalög og má þá gjarnan sjá glaða og hýra sjómenn söngla með og greinilegt að alla hlakkar til helgihaldsins og ekki síst að velja og kaupa fallega gjöf handa eiginkonum og unnustum.

Við náðum engum myndum úr bakstrinum en þessi ætti að sýna hjálpsemina og gleðina sem einkennir allt hjá okkur þessa dagana.

Þeir eru vinalegir við hvern annan sjómennirnir á Guðmundi , sitjandi við föndrið og er gjarnan skipst á eftirréttaruppskrift eða sagðar hnyttnar sögur af fyrri jólum, menn aðstoða hvern annan við smákökubaksturinn og sama hvort það eru vanilluhringir, þingeyingar eða sörur, alltaf er stutt í næsta karlmann til að hjálpa manni að hnoða eða hræra.

Tréð er mannhæðarhátt miðað við meðalmann en virkar voða smátt í höndunum á þessum

Það er á stundum sem þessum að maður fyllist þakklæti og gleði, en hugsar einnig um okkar minnstu bræður sem ná ekki upp í hlutina sökum smæðar, einnig hinna sem stærri eru og ná ekki upp í hlutina vegna þess að þeir eru í eitthvað þynnra súrefni þarna uppi. En allavega þá er áhöfnin hér komin í mikið jólaskap og þó við séum snemma í því þetta árið þá langar okkur í Jollagengi að óska öllu landsmönnum til sjávar og sveita gleðilegra jóla. Þetta er svo síðasta bloggið hjá þessu gengi á þessu ári enda komnir í jólafrí, jólasveinarnir 18 eru á leið í land, við sjáumst hress á næsta ári,alltof hress.       

Pjé. Ess. Sjáið þið þessa, girnileg ekki satt ?

Stal þessari mynd frá sykurpúðunum í Stjánagengi

Það er nefnilega þannig mál með vexti að við slefuðum víst yfir 2 milljarða í þessum túrnum en fengum enga tertu af því tilefni og er aðeins búið að kvabba yfir því. Ég bauðst nú til að Photoshopa þessa mynd og breyta tölunum á henni en það kom alveg skýrt fram að það borðar enginn úr þeirri PhotoSjoppu og verður saddur af en við getum s.s. slefað yfir þessari í staðinn.

Síðasta færslan í hina hliðina í þessum túr er kominn inn en það er vinnslustjórinn hann Mummi, hann þykir einstaklega vel ættaður enda að vestan að hálfu eins og svo margt gott en hann hefur nú dregið andann fyrir norðan að mestu og á að baki nokkrar vikur eða mánuði jafnvel á sjó þar.

Alltaf til í að pósa fyrir myndavélarnar ólíkt sumum skyldmennum.                                

Þessi er með mat á heilanum.

Nei ekki þannig mat heldur áhættumat, það er nefnilega þannig að það þarf að hafa reglugerðirnar og skriffinskuna á hreinu og eitt af því er að búa til áhættumat fyrir Guðmund í Nesi og er Guðmundur Bárðarson með það á sinni könnu.

Var að vakna en vel vakandi nývaknaður

Ofurljósmyndarinn Guðmundur Áskelsson vélstjóri þykir hafa næmt auga fyrir ljósmyndun en það var einmitt hann sem tók allar þessar myndir af bátnum Gypsy Life í síðasta túr sem birtust hérna á gin.is og einhverjum smærri miðlum eins og mbl.is og visir.is

Ef þú kemur nær þá lem ég þig !!!

Guðmundur Þorleifsson Slippur er afleysingamaður hjá okkur en hann er í landi núna, það er ólíkt rólegra hjá okkur hinum þegar hann er ekki um borð en Slippurinn þykir mikill ofstopamaður og kjaftfor með eindæmum.

Ein pínu kuldaleg síðan í gamla daga.

Það var nú aldrei ætlunin hjá framkvæmdanefnd ritstjórnar að blekkja neinn með þessu bulli að við kæmum fyrr í land og myndum eyða helginni konulausir í borg Allskonar,en eitthvað voru sumir bjartsýnir á að þetta væri rétt en stjórn starfmannafélagsins situr núna uppi  með 18 miða í Húsdýragarðinn og óvíst hvort hægt sé að koma þeim í verð, það tókst þó að stoppa þá af áður en þeir voru búnir að panta rútu fyrir mannskapinn upp í Árbæjarsafn en það má þó segja nýju stjórninni það til hróss að hún þykir bera af í samanburði við fyrri stjórnir þegar kemur að hugmyndaauðgi og framtakssemi. Og ekki þykir nú skemma fyrir útlitið því það mætti halda að þetta hefði verið fegurðarsamkeppni en ekki kosning í stjórn starfsmannafélags.

Annars biðjum við að heilsa öllum og bendum á að síðasta bloggið okkar á þessu ári kemur sennilega inn á morgun(laugardag)

Sérkennileg fyrirsögn og alls ekki sönn en það munaði sannanlega ekki miklu að illa færi þegar hluti áhafnarinnar fór ásamt sínum heittelskuðu eiginkonum í Florida mall í margumtalaða fríinu okkar um daginn. Konurnar tóku strax til hendinni og héldu af stað til að gera góð kaup eins og Íslendinga í útlöndum er von og vísa en karlmennirnir í hópnum ákváðu að fá smá menningu í þetta ferðalag og settust inn á svokallaðan "local" veitingastað til að smakka á því sem innfæddir borða helst og drekka með lítilsháttar meiri áherslu á að drekka. Líður og bíður og öllum gengur vel, konunum að versla  og mönnunum að innbyrða menninguna og gaman að vita af svo fróðleiksþyrstum sjómönnum.

En þá af alvöru málsins, þegar dagur var að kveldi kominn og tími til kominn að halda heim á hótel þá fer að vandast málið og skýra þessar myndir að einhverju leyti málið.

Pokar frá Victoria Secret og skóbúðum fyrst og fremst.

Eins og sjá má eru komnar upp aðstæður  þar sem  menn ráða ekki alveg við hlutina og er vart hægt að ímynda sér hryllinginn ef að allt hefði farið á versta veg og stíflan hefði brostið og einhver hefði lent undir þessu fargi sem stoltar eiginkonurnar ætluðu að færa heim til fjölskyldna sinna.

Vandræðin að hrannast upp, fær hann brækurnar yfir sig ?

Takið eftir skelfingarsvipnum, örvæntingin hefur náð tökum á þeim og þeir vita ekki hvort að þetta verði að stórslysi.

Eftir á að hyggja er hægt að kenna um kæruleysi  og jafnvel heldur mikilli menningu en íslenskir sjómenn eiga að vita betur heldur en að hætta lífi sínu og limum á þennan hátt. Við nánari skoðun á myndunum er nokkuð ljóst að menn eru ekki að nota viðeigandi öryggisbúnað, hvorugur maðurinn er með hjálm, líflína hefði komið að góðum  notum og alveg öruggt að snjóflóðaýla hefði gert kraftaverk ef allt hefði farið á versta veg   og einhver lent undir farginu. Eins er rétt að minna á að ekkert áhættumat var til fyrir svona aðstæður.

Það mættu að sjálfsögðu allir úr hópnum til að styðja við bakið á ævintýrafólkinu.

Daginn eftir var nokkuð ljóst að menn höfðu orðir fyrir átakanlegri lífsreynslu og var ákveðið að hópurinn myndi hittast  og ræða málin og það yrði einskonar áfallahjálp fyrir hópinn og er það vel því greinilegt var að þetta hvíldi mikið á mönnum og ekki síður konunum sem sem höfðu í algjöru hugsunarleysi  hrundið af stað atburðarrás sem gat endað með skelfingu en endaði þó vel og voru því allir sáttir.

Áfengið á borðunum var aðallega til að deyfa sársaukann.

P.S. Heyrst hefur á göngunum að það standi til að búa til Hollywood mynd úr þessum atburði og segja kunnugir þetta geta verið eins konar bland af aulunum í Three Amigos og dugnaðarkonunum í Charlies Angels.  Hugsanlegt nafn gæti þá verið : Bakkabræður  og Valkyrjurnar Verslandi.